دکتر مهدی عالم رجبی

متخصص جراحی عمومی و فلوشیپ جراحی گوارش ( کولورکتال )

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران

جراحی سرطان‌های معده و روده جراحی‌های چاقی (اسلیو؛ بای پس؛ ساسی؛ ساسج) هموروئيد

فعال در بیمارستان‌های فیروزگر؛ جم؛ امید

جراحی آنورکتال و آبسه‌های مقعدی

جراحی آنورکتال و آبسه‌های مقعدی

دکتر عالم رجبی – جراحی بیماری‌های آنورکتال یا آبسه مقعدی به جراحی‌هایی اطلاق می‌شود که به منظور درمان آبسه‌های مقعدی صورت می‌پذیرد.

آبسه آنورکتال در اصل به تجمع چرک و عفونت در پوست اطراف ناحیه مقعد گفته می‌شود. این آبسه‌‌ها شاید به نظر خطرناک نباشد اما درمان نشدن آن می‌تواند عوارض و بیماری‌های جانبی دیگری را ایجاد کند.

 آبسه مقعدی

اطراف ناحیه آنورکتال یا مقعد، دارای غده های زیادی است. دلایل مختلفی می‌تواند منجر به مسدود شدن دهانه این غدد شود و این امر می‌تواند باعث بروز عفونت، تجمع چرک و تورم شود. به این پدیده آبسه آنورکتال یا مقعدی گفته می‌شود. آبسه مقعدی می‌تواند در نواحی مختلفی مانند داخل مقعد، یا در ناحیه رکتوم ایجاد گردد. این آبسه‌ها می‌تواند در عمق یا سطح پوست باشد.

 نشانه‌های آبسه آنورکتال

این بیماری که به راحتی با تشخیص پزشک قابل شناسایی است نشانه‌هایی به شرح زیر دارد:‌

  • درد ثابت با سورش تشدید شده در هنگام نشستن
  • تحریکات و التهابات پوست در اطراف مقعد
  • یبوست دردناک
  • اسهال
  • تب و لرز ناشی از عفونت‌های شدید و در عمق پوست
  • بی‌قراری
  • بی‌اشتهایی
  • گرمی محل عفونت به علت پاسخ دستگاه ایمنی به عفونت‌ها

چه کسانی بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری هستند؟

آبسه آنورکتال عموما در مردان و افراد مبتلا به بیماری‌های روده شایع  است. افرادی با شرایط زیر ریسک بالاتری برای ابتلا به آبسه آنورکتال دارند:

  • بیماران مبتلا به کولیت
  • بیماری‌های التهابی روده مانند بیماری کرون یا کولیت اولسراتیو
  • مبتلایان به دیابت
  • مبتلایان به دیورتیکولیت
  • بیماری التهابی لگن
  • مصرف داروهای مانند پردنیزون
  • روابط جنسی ناایمن
  • آسیب ناشی از نوک وسیله تنقیه
  • بواسیر بیرون زده

انواع آبسه آنورکتال

آبسه های آنورکتال می‌توانند سطحی و یا عمیق باشند، در آبسه سطحی، بیمار درد زیادی را در لبه مقعد حس می‌کند و ناحیه ایجاد آبسه گرم تر از سایر نقاط است. اما در بعضی مواقع عفونت به لایه‌های عمقی پوست می‌رسد. انواع آبسه آنورکتال شامل:

  • آبسه مقعد: شایع‌ترین نوع آبسه که حدود ۶۰ درصد از آبسه‌های مقعد را پوشش می‌دهد و در اطراف مقعد ایجاد می‌شود.
  • آبسه ایسکیو آنال: این آبسه ۲۰درصد از آبسه های مقعد را پوشش داده و در ناحیه اسفنکتر خارجی ایجاد می شود. این آبسه با ترشح چرک به فضای ایسکیوآنال نمایان می شود.
  • آبسه اینتراسفنکتریک: این نوع آبسه ۵ درصد از انواع آبسه ها را شامل شده و محل ایجاد آن بین عضله اسفنکتر خارجی و داخلی است. علامت شایع این نوع آبسه دردناک شدن مقعد است به گونه ای که بیمار به سختی می نشیند.
  • آبسه سوپرالواتور: این آبسه ۴درصد از آبسه های این ناحیه را تشکیل داده است. این آبسه در زنان شایعتر از مردان است و در بالای عضله لواتورآنی (ماهیچه بالابرنده مقعد)  ایجاد می گردد.
  • بافت مخاطی: این آبسه تنها ۱درصد از انواع آبسه ها را تشکیل داده و در زیر بافت مخاطی مقعد بروز می کند.
  • آبسه پری‌ رکتال: این آبسه نشان دهنده اختلالات مقعدی یا انسداد غدد مقعدی ایجاد شده و اغلب ابتدا در اینتراسفنکتریک و سپس در امتداد بالقوه مجاور ایجاد میشود.
بدون نظر

ارسال نظر