09 آذر كوليت اولسراتيو | علائم، علل، تشخيص و مؤثرترين روشهای درمان
كوليت اولسراتيو چيست؟
كوليت اولسراتيو (Ulcerative Colitis) يك بيماری مزمن و التهابی روده (IBD) است كه موجب التهاب پيوسته و زخم شدن سطح داخلی روده بزرگ و راستروده میشود. اين بيماری معمولاً در جوانی آغاز میشود اما میتواند در هر سنی رخ دهد.
علائم بيماری دورهای هستند؛ يعنی ممكن است فرد دورههای عود شديد و دورههای بهبود كامل داشته باشد.
انواع كوليت اولسراتيو
كوليت بر اساس محل درگيری روده طبقهبندی میشود:
-
پروكتیت (Proctitis): التهاب محدود به راستروده
-
پروكتوسیگموئيديت: درگيری راستروده و سيگموئيد
-
كوليت چپ: التهاب در بخش چپ كولون
-
پانكوليت: التهاب تمام طول روده بزرگ (شديدترين نوع)
علائم كوليت اولسراتيو
شايعترين علائم عبارتاند از:
-
اسهال مزمن همراه با خون يا مخاط
-
درد و گرفتگی شكم
-
فوريت در دفع مدفوع
-
كاهش وزن و ضعف
-
تب خفيف
-
كمخونی به علت خونريزی روده
-
احساس دفع ناقص
در موارد شديد، بيمار ممكن است دچار كمآبی، تپش قلب و درد شديد شكم شود كه نياز به مراقبت پزشكی دارد.
علل و عوامل خطر كوليت اولسراتيو
علت دقيق مشخص نيست، اما عوامل زير نقش دارند:
1. عوامل ژنتيكي
افرادی كه سابقه خانوادگی بيماری دارند، دو برابر بيشتر در معرض ابتلا هستند.
2. اختلال در سيستم ايمنی
سيستم ايمنی بدن به اشتباه به سلولهای روده حمله میكند و التهاب مزمن ايجاد میشود.
3. عوامل محيطی و سبك زندگی
-
استرس شديد
-
مصرف غذاهای فرآوریشده
-
عفونتهای گوارشی قبلی
-
استفاده از داروهای ضدالتهاب غيراستروئيدی (NSAIDs)
4. تغييرات ميكروبيوم روده
كاهش باكتریهای مفيد میتواند زمينهساز التهاب شود.
روشهای تشخيص كوليت اولسراتيو
تشخيص قطعی بر اساس كولونوسكوپی و بيوپسی انجام میشود. ساير روشها عبارتاند از:
-
آزمايش خون (تشخيص التهاب و كمخونی)
-
آزمايش مدفوع
-
تصويربرداری MRI يا CT اسكن برای ارزيابی شدت التهاب
-
ماركرهای التهابی مانند CRP و كالپروتكتين مدفوع
درمان كوليت اولسراتيو
درمان قطعی برای اين بيماری وجود ندارد، اما میتوان علائم را كنترل و دورههای عود را كاهش داد.
1. داروهای ضدالتهاب (Aminosalicylates)
اولين خط درمان برای موارد خفيف تا متوسط.
2. كورتيكواستروئيدها
در زمان شعلهور شدن بيماری استفاده میشود. مصرف طولانی توصيه نمیشود.
3. داروهای تعديلكننده ايمنی
مانند آزاتیوپرين برای جلوگيری از عود.
4. درمان بيولوژيك (Anti-TNF, Anti-IL-12/23)
برای بيماران مقاوم به درمان معمولی.
5. درمان جراحی
در موارد زير لازم میشود:
-
خونريزی شديد
-
پانكوليت مقاوم به درمان
-
خطر بالای سرطان روده
-
سوراخ شدن روده
در برخی از بيماران، برداشتن كامل روده بزرگ درمان دائمی محسوب میشود.
رژيم غذايی مناسب برای كوليت اولسراتيو
تغذيه نقش مهمی در كنترل علائم دارد:
-
استفاده از غذاهای پخته و سهلالهضم
-
محدود كردن لبنيات در صورت عدم تحمل
-
پرهيز از غذاهای چرب، سرخشده و تند
-
مصرف مايعات فراوان
-
افزايش غذاهای كمفيبر در دوران عود (Low Residue Diet)
نكتــه: رژيم غذايی جايگزين دارودرمانی نيست و فقط كمككننده است.
عوارض كوليت اولسراتيو
در صورت عدم درمان مناسب، ممكن است عوارض زير رخ دهد:
-
خطر افزايش سرطان روده بزرگ
-
كمخونی
-
آرتريت و التهابات مفصلی
-
كلانژيت اسكلروزان (التهاب مجاری صفراوی)
-
گشادشدگی شديد روده (Toxic Megacolon)
راهكارهای كنترل و پيشگيری از عود بيماری
-
مصرف منظم داروها
-
پرهيز از دخانيات
-
مديريت استرس و خواب كافی
-
انجام كولونوسكوپی دورهای
-
مشاوره منظم با متخصص گوارش
جمعبندی
كوليت اولسراتيو يك بيماری مزمن ولی قابل كنترل است. با تشخيص بهموقع، داروهای مناسب، رژيم غذايی اصولی و پايش مداوم، اكثر بيماران میتوانند زندگی كاملاً عادی داشته باشند.
در صورت مشاهده علائمی مانند اسهال خونی، درد شديد شكم يا كاهش وزن بهتر است سريعاً به متخصص گوارش مراجعه شود.

بدون نظر